Kaju bana kaldı.


Evet bu bizim çoçuk işte.Evimizin neşesi Kaju dan bahsediyorum.Oğlum 7 ay önce getirdiğinde çok mucadele verdim .Alma oğlum,etme oğlum,evde olmaz desemde 26 yaşındaki  nişanlı oğlum eve getirdi Kaju yu.Doğrusunu isterseniz ilk zamanlar bu çok çirkin şey dedik.Fakat nasıl olduysa hergün kanımız ısındı.Evdeki  çok sevdiğimiz  Muhabbet kuşumuzu yemesine rağmen.Ah o günler de nasıl mucadele ettiğimi anlatamam.Oğlum,kızım ve babamız arasında kaldım.4/2 miz istiyor,4/2 miz istemiyordu.Çok şükür Çağlam yeniden sevmeye başladı da Kaju nun yeri sağlamlaştı.

Kaju galiba günden güne akıllanıyor.Bu gün öyle bir şey yaptı ki inanamadım.Dış kapıya tırmanmış anahtarla oynuyor.Gidelimmi kızım der demez tasmasını takmam için kapının önüne oturuverdi.Yaz günü  dışarı sıcağınada çıkmak ayrı mesele.Ama ne yapıp edip 3 sefer ben,birer seferde babamızla kızım dışarı götürüyor.

Dedim ya akıllı vallahi.Küçük tuvaleti ona verdik.Şimdilik gece gündüz fış fış işiyor.Aynı şekilde dışarıda da işiyor. arkadaşlarımdan yardımda alıyorum.Sevgili Colette den,sevgili Banucam dan güzel fikirler alıyorum.Onların tecrübeleri bana çok şey katıyor.Arkadaşlarıma burdan bir kez daha teşekkür ediyorum.

Çocukken püsküllü terrierim vardı benim arkadaşımmış ama ben geç anlamışım diyorum.. O yıllarda bende çocuktum 12 yaşlarındaydım..Şimdi düşünüyorum da meğer ne akıllıymış .Benimle 2 km kadar okul yolunu yürürdü. Koskoca Manavgat körüsünü geçerdik.Okulun bahçe kapısında durup, onu eve yollardım,asla bahçeden içeri girmezdi, dönüp giderdi.Ozamanlar hiç aklıma gelmezdiki bu köpek gerçekten eve tekrar geri döner mi?Fakat dönerdi.Okuldan çıkıp evimize yaklaştığımda en az 20m mesafeden balkondan bana havlardı.

O zamanlar tasmamız bile yoktu.Özel olarak ,hiç onu gezdirmezdim.Ben ne zaman dışarı çıksam o da tın tın gelirdi peşimden.Her öğlen okuldan geldikten sonra  annem, babamın muhasebe bürosuna  benimle yemek yollardı.Üçlü sefer tasına hazırlanan yemeği bayıla bayıla seve seve götürürdüm.Çünkü bisekletimle götürürdüm.Yanımda da tın tın köpeğim Bop  olurdu.Büronun merdivenlerini çıkmadan,daha bisikletimi duvara dayamadan bizim Bop, kaşla göz arasında kaybolurdu.Etrafa bakardım bulamazdım.Fakat caddenin karşısına bir bakardım ki Bop dondurmacının önünde oturuyor.Defalarca çağırırım gelmezdi, hatta hiç oralı bile olmazdı,mecburen ben yanına giderdim.O zamanlar bende para ne gezsin,para taşıma mefrumu yoktu ki. Okul harçlığımdan kalan ne varsa cebimdeki en son    25 kuruşu, onun dondurmasına harcardım. Ya da borç ederdim ertesi gün vermek kaydıyla.İnanın kendime dondurma alıp şöyle bir keyif etmezdim hiç, hatırlamıyorum bile.Almasam dondurmasını bilirdim ki çivi gibi çakılacaktı orada.Dondurmayı hap gibi yutar ondan sonra benimle babamın bürosuna çıkardık.

Yine o yaşlarda, Bop ‘a çok özenmediğimi hatta çok ihmal ettiğimi bile düşününce inanın içim sızlıyor.Mesela yemek ve su  verdiğimi hatırlamıyorum,herhalde anneme güveniyordum.Tuvalet sorunu bile yoktu.Kapıda havlardı tuvaleti geldiği zaman. Garibim dışarı yapar tekrar havlayarak kapıya  gelir beklerdi.Ben sadece onu şampuanla yıkar fırçalardım,tarardım.Öyle güzeldi ki,  siyahlı beyazlı uzun  tüyleri.Birde ben nerede isem o  da yanımda olur, her yere bisikletimin arkasına takılıp  gelirdi.Oyaşlarda onu nasıl anlayabilirdim ki?Bücür boyuna bakmadan beni okula getirip, geriden geriye dönmesi aslında mucizeydi de ben o zamanlar bunu idrak edecek ,hassasiyet gösterecek, algı kapasitem yoktu.Dedim ya ona daha iyi davranabilirdim.Mesela annemden çekinip balkonda yatırmayabilirdim.OOFFF iyice çocuklaştım.Ne yapayım benim ilk ve son arkadaşımdı  hiç unutamam.

O çalındıktan sonra daha hiç köpek edinmedim.Artık  bizim çocuklarınkiyle idare ediyorum.Fakat bu Kaju yu benden almaları biraz zor olacak.Not:Şu sıralar Kaju beni yorsada giyemediğim etekleri artık giyiyorum.En azından tasarruftayım.Yeni eteklere ihtiyacım kalmadı.Hoşca kalın.

Bu yazı köpek eğitimi içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Kaju bana kaldı. için 5 cevap

  1. * dedi ki:

    Kaju nun yanında ,benim bop bir garipmiş meğer.Aslında her çocuğun bir hayvan alışkanlığı olmalı.İşte benimkiler sanki kardeşleriymiş gibi şapur şupur öpüyorlar.Ben o kadarda değilim doğrusu.Hoşca kalın.

    • * dedi ki:

      Nalan hanım sizin buraya yazdığınız yazıyı bulamıyorum ,benim çağlanın bloğuyla benimkinde bir karışma oluyor anlamadım.O yüzden sadece cevabıp görüküyor.

  2. ♥GÖNÜL ÇELEN♥ dedi ki:

    Kaju’ya bayıldım.Çok şeker bir köpek.Çok küçükken köpeğimiz vardı.Kapıda besliyorduk.Küçük bir kulübesi vardı.Daha sonrasında evim müsayit olmadı.Aslında çok seviyorum köpekleri.Sanki insanlara daha bir dostlar.Benide çocukluğuma götürdün.Geçmişe üzülme.Şimdi Kaju ile hayatın tadını çıkar.
    Sevgiler:)

  3. müjde dural dedi ki:

    Çok tatlı çok, hiç de çirkin değil, benim hiç köpeğim olmadı kediciyim ama köpekleri de çok seviyorum, hani bazı evde hem kedi, hem köpek koyunkoyuna yatar fotolarını görürüm imrenirim, ama Bücürük aşırı kıskanç evde başka bir kedi bile istemiyor (tecrübeyle sabittir)ilkokuldayken apt. bahçesinde yavru bir köpeğe bakardık kutu koymuştuk işte annelerimizden gizli ne bulursak götürürdük yesin diye tabii bir gün ortadan kayboldu ağladık üzüldük, kucağımda uyurdu ve hiç unutmam düğmeli bir kazağım vardı onun düğmelerini ağzına alır dişler oynar sırılsıklam ederdi:)))insanlar korkuyor kist olur bilmem ne, bende var kist, belki de o köpekten oldu ama hiçbir zararı yokmuş, röntgende çekildi, öyle uyuyor..yıllardır çok eskiden orada durduğunu söyledi doktorum…kistten mistten korkana hayret ediyorum çünkü lahmacundan, iyi yıkanmamış salatadan, sebzeden meyveden de geçiyor bu kist.
    Sonra bizim burada hep İç Anadolu göçenlerin yaşadığı bir yer (Ankara) çoğu da köy kökenli (aşağılamak için söylemiyorum bizim de Görele köyümüz Karadeniz)köyde bunların çoğu koyunlarla, ineklerle içiçe yaşarken kist olmuşlar, ödleri kopuyor o yüzden kime sorsam ‘kedi, köpek neyim hiç sevmem!’ aldığım laf bu!😦 etinden, sütünden, yumurtasından faydalandıkları hayvanları seviyorlar (o da sevmek sayılmaz ya yiyorlar hayvanı sonuçta) ama kedi, köpek ı- ıh ödleri kopuyor hiç sevmiyorlar, kaç apt. değiştirdim kediden ödleri kopuyor, Bücürük ve ondan önce Prenses sayesinde çok komşuma kedi sevgisi öğrettim:)
    Kaju ile mutlu, sağlıklı uzun yıllar diliyorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s